Στη θέση που πριν λίγο καθόσουν

να ανασαίνω την ανάσα σου

που πλανιέται στον αέρα μου,

να ζεσταίνομαι απ΄ την αύρα σου

που άφησες φεύγοντας βιαστική.

Όσο κι αν φοβάμαι τις γιορτές

το θράσος μου απογειώνεται

ζητώντας θέση στο κελί,

Σ΄ εκείνο με τους τρελούς.

Μαρτύρια φοβερά, παιχνίδια αρχέγονα

μα φωτιά θα βάλω στο κορμί μου

να πυρποληθώ στο μέλλον

αφήνοντας πίσω το μαυρισμένο παρελθόν

να περιμένει το χιόνι που ξεχάστηκε στα βουνά.

Στη θέση που πριν λίγο καθόσουν

να μετράω τα αποτυπώματά σου

που τα αγαπημένα αντικείμενα αγκαλιάζουν,

να κοιτώ τη φωτογραφία τη γνωστή

που τώρα μοιάζει πολυγωνική οφθαλμαπάτη.

Μίλτος Γήτας

Η πρώτη παρτίδα, 2004