Όλα είναι γύρω μου

κι όμως όλα τα έχω πλέον χάσει.

Τώρα πια δε μου γελάς

απλά στέκεσαι απέναντι μου μελαγχολική.

Απλώνω το χέρι να σε χαϊδέψω

μα όσο πλησιάζω χάνεσαι,

ξεθωριάζεις.

Αγαπηθήκαμε πολλές φορές

σαν εκείνη,

την πρώτη μας μέρα

όμως στο τέλος πάντα έμενα μόνος.

Να μη φύγεις,

μονάχα αυτό σου είχα ζητήσει

τότε που ακόμα ανέπνεα.

Όλα είναι γύρω μου

κι όμως,

δε μπορώ τίποτα ν’ αγγίξω.

Τίποτα,

να έχω πια δικό μου.

Μίλτος Γήτας

Στα σύνορα της θλίψης, 2008